Vorige week zaterdag was het eindelijk zover: ' ik ga ervoor, vandaag nog! " zei ik tegen mijn vriend. Hij keek mij verbaasd aan. Waarschijnlijk had hij nooit gedacht dat ik het echt ging laten doen. Wanneer ik het idee precies gekregen heb, weet ik niet meer, ik weet alleen nog dat ik eens aan mijn vriend vroeg wat hij er van zou vinden moest ik een clitorispiercing hebben. Hij vond het natuurlijk een geweldig idee, maar rade me aan er eens goed over na te denken. Maar hoe meer ik er over nadacht, hoe meer ik het idee van een intieme piercing wel zag zitten. Bovendien wilde ik mijn vriend ook eens graag verrassen.
At A Glance Author lady luck Contact lady luck@bme.anon When A week ago Artist rituals of life Studio rituals of life Location hasselt Ik ben eerst begonnen met de zoektocht naar informatie: welke mogelijkheden er waren, genezingsproces, welke sieraden ervoor gebruikt worden, foto's, verhalen (hier op bmezine vooral)enzoverder.
Zo heb ik dan ook besloten om geen clitoris piercing te nemen, maar een clithood-piercing, dat kan horizontaal of vertikaal en is zo'n goeie centimeter boven de clitoris. Dat zag ik qua pijn en genezingsprocedure iets beter zitten.Ook deden er nogal wat 'indianenverhalen'over clitorispiercings de ronde op het internet. Over mensen die hun gevoel in hun clitoris kwijt waren, nadat de piercer een zenuw had geraakt. Over de 'clithood' vond ik vrij veel en vrij goede informatie, en het feit dat een clithoodpiercing de clitoris ook stimuleert, nam bij mij alle twijfels weg. Het enige waar ik wel wat schrik voor had, is het durven vragen. Ik ben nogal een verlegen meisje, ookal is dat niet bepaald aan mijn uiterlijk te zien.
En zaterdag was het dus zover. Nadat de woorden "ik ga ervoor" uit mijn mond waren, werd ik toch wel een beetje zenuwachtig. Het is niet bepaald alledaags voor een meisje om een vreemde man aan je intiemste delen te laten zitten. Daar had ik meer schrik voor dan voor het piercen zelf. Daarom wilde ik eerst bij een vrouwelijke piercer gaan, maar die mevrouw die in een andere gemeente een piercingshop uitbaat,deed geen intieme piercings. Dus heb ik mijn moed maar bijeen geraapt en ben ik toch maar naar mijn vaste (mannelijke) piercer gegaan.vooral de busreis van Diest richting Hasselt verliep tergend langzaam, niet dat ik aan't twijfelen was , nee ik was zo vastbesloten dat ik ze niet snel genoeg kon hebben. Toch probeerde ik er nog zo weinig aan te denken, want hoe meer ik eraan dacht, hoe meer kriebels ik kreeg in mijn buik. Ik was best wel zenuwachtig, dus begon ik met mijn vriend maar wat over koetjes en kalfjes te zeuren. Maar ook hij was best zenuwachtig hoor, dat zag j e aan hem. Nu ja, dat is best begrijpelijk, intieme piercings zijn nu ook niet bepaald een alledaags gebeuren.
Bij de piercer aangekomen was ik verbazingwekkend genoeg terug vrij kalm.
Ik kreeg zeer professionele uitleg en samen met mijn piercer heb ik dan besloten om voor een horizontale clithood te gaan. Ik kreeg vrij uitgebreide informatie over de naverzorging, ik kreeg advies bij het uitkiezen van het juweeltje en de piercerassistente gaf graag antwoord op vragen als: ga ik die piercing voelen bij het lopen en fietsen, doet het veel pijn, mag ik de eerste 3 weken geen sex hebben?
Vanaf het moment dat ik me naar de tafel mocht begeven stelde de piercer mij onmiddellijk op mijn gemak. Hij vertelde stap voor stap wat hij ging doen en was erg vriendelijk.mijn vriend bleef wijselijk aan de andere kant van het gordijn. Niet tegenstaande de piercer zijn rustgevende woorden stond ik toch te trillen op mijn benen en steeg het bloed mij naar het hoofd. Ik voelde mijn hart bonzen in mijn keel.
Toen hij zei " op 3 ga ik prikken" kneep ik mijn ogen toe en voelde ineens een brandende pijn door mijn onderlijf gaan. Ja het deed pijn,
maar het viel al bij al goed mee. Zodra het juweeltje erin zat voelde ik de pijn al wegtrekken. en tegen dat ik de winkel uit was, voelde ik ze al helemaal niet meer zitten. Geloof dus geen mensen die je willen wijsmaken dat ze niet behoorlijk meer konden lopen het 1ste uur dat de piercing erin zat, want dat is echte onzin.
We zijn nu een week later, en de piercing is al bijna genezen. de genezingperiode duurt normaal maar 2-4 weken en je hoeft helemaal niks te doen, buiten je goed wassen (zonder zeep).
Ook heb ik ze al aan een aantal vriendinnen moeten laten zien, en zij vonden ze wel origineel, maar zouden het zelf nooit durven, vertelden ze me erbij.
Andere vrienden reageerden eerder verbaasd, zij vinden dat zoiets echt wel nog een taboe is. Niet dat ik mij er iets van aantrek, het is toch mijn lichaam ?
Een ding weet ik nu al zeker, het zal niet mijn laatste genitale piercing zijn. :-)En een tepelpiercing, die komt er ook nog!
En wat ik ook een prestatie vind: dat een verlegen meisje als ik zomaar een piercingshop is binnengestapt en voor een intieme piercing heeft gevraagd.
Mijn vriend is erg trots op het feit dat zijn vriendin een intieme piercing heeft, en bovendien vindt hij het erg opwindend.
De nergatieve kan van heel de zaak: ik moet deze piercing wel verborgen zien te houden voor mijn ouders en mijn zussen. maar ja, daarvoor hebben deuren sloten , niet waar?
Moest iemand dit lezen die nog aan het twijfelen is over een clithood, kan ik haar alleen maar aanraden ervoor te gaan en geen indianenverhalen te geloven.