Het was weer zover. Ik had weer de kriebels voor een nieuwe piercing. 2 maanden terug had ik mijn navelpiercing laten zetten, alleen die moest er na 2 weken uit omdat het niet goed was gegaan. En nu moest ik dus 6 weken wachten voordat die opnieuw gezet kon worden.. Ik voelde me als het ware kaal.. Maar ik dacht dat gaat vast wel over..
At A Glance Author Robin Contact Robin@bme.anon When A month ago Artist John Studio BodyMx Location Breda Dus niet.. Een maand geleden was ik hier een beetje aan het rond kijken voor een een piercing.. Ik wouw er eigenlijk geen in mijn gezicht omdat het ten eerste dan moelijk kan zijn om werk te vinden, en ten 2de vond mijn vriend piercings in het gezicht helemaal niks. En hij is toch degeen die er het meest tegen aan moet kijken :)
Maar toen gebeurde het.. Na al zon paar uur rond te hebben gekeken hier op bme en eigenlijk niks leuks had gezien, ging ik toch maar bij de gezichts piercings kijken.. Ik zag het kopje verticale labret en was wel nieuwsgierig.. Ik bekeek de foto in het groot.. En ja hoor, ik was meteen verliefd :) helemaal verkocht.. Ik vond het er zo leuk uitzien.. en had nog niemand gezien die het had. Dat zou hem worden! ik wist het zeker..
Althans.. Totdat ik het mijn vriend moest vertellen.. Hij was het er absoluut niet mee eens. En dat terwijl ie niet eens had gezien om wat voor piercing het precies ging. Maar ik had zoiets het is mijn lichaam en ik wil het. Me vriend was er helemaal niet blij mee maar door mijn gezeur had hij toch maar gezegd dat ik het dan maar zelf moest weten. En dat was genoeg voor mij.. Ik had min of meer zijn goedkeuring :)
Ik ben toen een beetje gaan informeren en ben maar 1 iemand tegen gekomen die de verticale labret oftewel Eskimo had. Ik heb toen gevraagd of er nog ongemakkelijk heden waren, maar die waren er eigenlijk niet.. Toen ben ik eens gaan informeren bij de piercer en ik kon hem tegelijk met mijn navelpiercing laten zetten.. Dat was natuurlijk super want dat was al over een week :)
Eindelijk was het zo ver.. 23 april om 16.00uur zou het gebeuren. Ik was erg zenuwachtig, vooral ook omdat ik hier op bme de meest verschrikkelijke verhalen had gelezen over hoe zeer het deed en dat er veel bloed bij kwam kijken. Maar achteraf bleek het allemaal verspilde energie te zijn geweest om me zo zenuwachtig te maken..
Het was eindelijk 4 uur dus het ging nu dan toch echt gebeuren. Ik ging mee de behandelkamer binnen en ik werd goed gerust gesteld. Ik vertelde de piercer dat ik erg zenuwachtig was. Hij vertelde mij dat dat nergens nodig voor was en dat het allemaal zou meevallen.. Maar dat wilde ik natuurlijk eerst zelf zien :)
Eerst werd mijn navelpiercing gedaan. Het oude gaatje werd gebruikt zodat ik niet op een gatenkaas zou gaan lijken :P Nou die zat.. Dat was 1. Nu kwam nummer 2, ik was nog steeds erg zenuwachtig. Eerst werden er puntjes gezet om zeker te weten dat het de piercing was die ik bedoelde. En ja hoor dat was zo. Nu werden de goeie puntjes gezet waar de piercing zou komen. Hij moest zo komen dat ik er geen last van had als ik mijn lippen op elkaar had. De puntjes zaten gelijk goed naar mijn zin..
Dus nu ging het dan ECHT gebeuren. Ik probeerde me zo goed mogelijk te ontspannen.. En ik zag de naald komen. Hij werd eerst door de bovenkant geprikt en om eerlijk te zijn voelde ik er niks van.. En voor ik het wist kwam de naald er aan de onderkant weer uit. Zonder ook maar een greintje pijn of een druppeltje bloed. Ik was zo blij en opgelucht. Ik had me dus echt druk gemaakt om helemaal niks. Ik keek gelijk in de spiegel en ik was helemaal verliefd.. Mijn nieuwe piercing.. Wat zag ie er geweldig uit!
Ik heb hem daarna thuis netjes verzorgd met de druppels die ik heb meegekregen en heb er helemaal geen last van gehad. de eerste 3 dagen had ik last van een dikke lip :P maar die werd versierd door mijn prachtige piercing.. De dagen erna had ik af en toe wat last van korstje die ontstonden door wat wondvocht.. Maar dat was met een beetje water zo weer weg. De eerste paar dagen heb ik maar even uit een rietje gedronken :) maar nu gaat het super. Het is nu 3 weken geleden en ben super blij dat ik hem heb. Me vriend vind hem ook hartstikke mooi en is ook blij dat ik hem heb genomen. Er zitten nu 2 balletjes op van 3mm met in allebei een mooi parlemoer kleurig steentje.
Met eten en drinken heb ik er geen last meer van. Normaal uit een glas, blikje of flesje drinken gaat zonder problemen. Met zoenen voelen we hem wel zitten maar hij zit niet in de pad. Enigste waar ik nog een beetje last van he is kortstjes. Maar dat is zo weg met wat water.
Voor iedereen die vragen heeft, je mag me gewoon mailen. Is geen probleem. En met me navelpiercing gaat het ook goed :)
Dank je wel voor het lezen van mijn verhaal. Ik moet het nog een keertje kwijt: IK BEN HELEMAAL VERLIED OP MIJN PIERCING!