gaatjes prikken is een obsessie geworden en ik moet me serieus inhouden om niet elke dag weer nieuwe lichaamspots te kunnen ontdekken om weer te "piercen". Ik ben nog altijd een vreselijk dikke amateur in het vak maar het resultaat telt meer dan de werkwijze zolang het hygienisch blijft. Het begon met één klein gaatje te maken met een veiligheidsspeld in mijn oor. Al gauw liep het op tot 4,6,9,11, 13.. ondertussen zijn het er in mn oor nu terug gewoon negen geworden (less is more?! ;D) en een zelf"geïmproviseerde" stretching van 5.4 mm. Veel mensen zeggen wel eens; als je met één gaatje begint, worden het er al snel meer. Piercen is vreselijk verslavend. Waarom? Ik weet het niet, net zoals ik niet zou weten waarom ik het zo leuk vind om mezelf te "folteren" (volgens sommigen). Er is helemaal niet zoveel aan, het doet heel weinig pijn en de euforie is zo groot als je job dr weer op zit. Dat werkt dan weer motiverend voor de volgende, en zo gaat dat voort tot ge ineens door hebt dat het een beetje teveel wordt. (En natuurlijk staan infecties ook al wel es in de weg. Een goei infectie ter tijd en stond maakt je even weer nuchter genoeg om te beseffen dat er eens een eind aan moet komen, want met deze gaatjes heb je je handen nou wel effe vol)
At A Glance Author bad habits Contact bad habits@bme.anon When Three months ago Artist me Studio bathroom Location belgium Maar goed, genoeg gezwans over de oren.
Zo'n enkele maanden geleden zat ik in mijn badkamer te kijken of er nog wat plaats was in mijn oren. Niet dus.. van boven tot beneden en van binnen tot buiten was er dus geen plaats meer, en dat was dan ook de dag dat ik er flink wat juwelen uit heb gehaald. Goed, in de oren was er al een stevige bezetting, maar waar dan? De keuze werd al snel gemaakt, al jaren wilde ik zo graag die ene lippiercing maar ik trok het nog even met mijn ouders thuis dus kon ik beter me even inhouden. Ten slotte was het nog maar twee maanden tot ik alleen ging wonen, dus dan kon ik het even goed dan doen.
Maar een impulsief karakter vloekt met geduld, en voor ik het wist
werd de veiligheidsspeld veranderd in een beetje serieuzer materiaal dat wat properder leek voor me Want nu kwam de toch iets "risicovollere opdracht"; zelf mijn onderlip piercen, en aangezien ik dus geen hazelip wou door één of andere stommiteit moest het dus goed gepland worden.
Ik gebruikte een stopnaald, zo één die je wel eens op zo van die schotse kilts vind. Deze naald is uiteindelijk helemaal niet zo veilig omdat hij niet hol is vanbinnen en de punt veel botter is dan een echte naald. Maar het is zeker wel iets degelijk.
Een goede raad mocht je jezelf piercen; ALTIJD OM DE ZOVEEL TIJD JE VINGERS, LIP EN NAALD DESINFECTEREN, en gebruik geen pluiswatten, de kans is groot dat er zo'n haartje in je vel terechtkomt.
Zelf je lip piercen begin -vind ik- je het beste met eerst de naald wat rond te draaien, alsof je met een schroevendraaier aan het vijzen bent, wanneer het wat rood begint te zien heb ik eerst met zachte stootjes gewerkt, en naarmate het meer een "inham" werd heb ik steeds langer en harder gedrukt, met terug afwisselend de *vijsmethode*.
Het heeft wel heel lang geduurt; zo'n anderhalf uur en de seconden zijn tergend omdat je telkens resultaat wilt maar telkens je de stopnaald eruit trok bleek dat je nog geen knoeter verder zat dan een kwartier geleden. Ik heb dan ook voor meer dan de helft van de tijd mijn ogen gesloten gehouden gewoon omdat het fysiek zwaar is omdat je maar moet blijven wachten en blijven draaien en...
maar tegen alle verwachtingen in, is het zoals een oor piercen; geen bloedingen, buiten misschien enkele druppeltjes, geen dikke lip, zelfs zeer weinig pijn. Alleen door het tandvlees werd het wat moeilijker omdat het zo'n gevoelige plek is.
Hierna kun je best om het uur Hextril aanbrengen en je mond goed spoelen. Ik heb ook ontsmettingsalcohol gebruikt (wat misschien niet zo'n goed idee was) en mondwater. Ook ijsblokjes doen deugd want al mocht het piercen zelf geen pijn doen, de dagen erna kom je er niet vanaf zonder even te janken ;D (vrouwen hé). Gebruik ook een echt juweel, en mocht je zelf je lip piercen; weet wel één ding, ik heb heel veel geluk gehad doordat ik geen zenuw had geraakt, dit was heel stom en achterlijk van me om dat te kunnen vergeten, daarom blijft het echt nog wel een risico en uiteindelijk laat je het best over aan een echte piercer. Voor hetzelfde geld liep ik hier toch rond met een hazelip.
Dus mocht je het toch nog doen, ik wens je heel veel succes toe