Nadat ik in september 2004 mijn lip had laten piercen kon ik niet wachten op mijn volgende piercing! Het werkt stiekum echt wel heel erg verslavend.
At A Glance Author Duha Contact Duha@bme.anon When Six months ago Artist Sona Pastuchova Studio Wild Cat, Bratislava Location Bratislava, Slowakije Een tongpiercing wilde ik al ontzettend lang, maar ik was heel erg bang voor de pijn die het zou doen en ook voor alle indianenverhalen die ik had gehoord over de zwelling die je de eerste dagen hebt. Ondanks mijn angst bleef het idee maar in mijn hoofd zitten en daar werd ik een beetje gek van. Ik had voor mijn gevoel twee mogelijkheden:
1. mijn angst laten overwinnen en hem niet zetten met als gevolg dat ik me de rest van mijn leven af zou vragen hoe het nou is om een tongpiercing te hebben
2. mijn angst overboord gooien en hem gewoon laten zetten zodat ik geen last meer heb van het stemmetje in mijn hoofd dat me lastivalt met mooie ideeën over de piercing
Optie 1 viel eigenlijk al gelijk af, omdat het gewoon echt irritant begon te worden. Ik dacht hele dagen alleen maar aan die piercing en bij iedere spiegel die ik tegenkwam stak ik mijn tong uit om te zien hoe het me zou staan. Ergens halverwege december 2004 besloot ik hem dan toch maar te laten zetten.
Met dit besluit was ik er nog niet, want op dat moment woonde ik in Slowakije en daar zijn piercingstudio's erg schaars. Zeker als je een goede wil hebben moet je goed zoeken. Ik ben uiteindelijk teruggegaan naar de studio waar ook mijn lippiercing gezet is (500 kilometer bij mijn huisje vandaan) en daar heeft een vriendin van mij hem gezet.
Op 3 januari 2005 was het zo ver. Samen met een vriend die uit Nederland was overgekomen voor vakantie ging ik op pad. Omdat piercen in Slowakije veel goedkoper is dan in Nederland besloot hij om zijn tepel te laten doen. Eenmaal in de piercingstudio was het behoorlijk druk en moest ik best lang wachten. Tijdens het wachten werd ik met de minuut zenuwachtiger, maar toen Sona vertelde dat het zo ver was waren de zenuwen ineens verdwenen en werd ik heel rustig.
Ik liep naar het afgesloten deel van de studio waar de piercings gezet worden en kreeg daar de schok van mijn leven: Sona vertelde me dat ik moest blijven staan terwijl ze de piercing zette! Ik vroeg haar waarom en ze vertelde me dat dit normaal was bij het zetten van een tongpiercing. Dit was iets waar ik nog nooit over nagedacht had en ik wist dus niet of het echt zo was. Omdat Sona ook een vriendin van me is besloot ik haar maar te vertrouwen.
Als eerste moest ik spoelen met een heel ranzig goedje. Het heet Jox en ik geloof dat het in Nederland niet bestaat. Als het al bestaat dan geloof ik in ieder geval niet dat het hier puur gebruikt wordt. Jeetje, wat was dat spul sterk! Na twee minuten spoelen voelden mijn tong en tanden aan als schuurpapier en was alles compleet gevoelloos geworden. Terwijl ik mijn ogen stevig dichgeklemd hield mocht ik mijn tong uitsteken en zette Sona er een stipje op. Daarna ging de klem er op (het meest pijnlijke van alle piercings) en telde ze af voor de naald: raz... dva... Tsjakka! Vreemd genoeg heb ik bijna niets van de naald gevoeld. Voorzichtig deed ik mijn ogen open om te zien of hij er echt doorheen zat en jawel: daar was mijn tongpiercing dan!
Het eerste was ik gedaan heb toen hij er in zat was mijn moeder bellen. Toen ik haar van te voren vertelde dat ik graag een tongpiercing wilde bood ze me aan om hem te betalen als nieuwsjaarscadeautje en daarom vond ik wel dat ze het verdiende om te horen hoe het was gegaan. Ik belde haar dus op en vertelde dat mijn piercing gezet was. In eerste instantie geloofde ze dit niet, omdat ik gewoon kon praten maar na een paar zinnen hoorde ze het toch wel.
Gelukkig begon mijn tong niet meteen na het zetten van de piercing te zwellen en kon ik nog even gaan eten. Ik had namelijk flinke honger gekregen. Vlak om de hoek zat een soort van Chinese McDonalds waar ze rijst met prut verkochten. Het eten ging vrij langzaam, maar het smaakte goed!!
's Avonds moest ik met de nachttrein terug naar mijn huisje. Ik ben heerlijk in slaap gevallen en werd midden in de nacht wakker met een vreemd gevoel in mijn mond. Mijn tong voelde niet echt heel dik, maar toch vreemd. Ik probeerde te praten en dat ging vrij goed. Het klonk alleen erg grappig. Vanaf dat moment ging eten en drinken een stuk moeilijker. De eerste dagen heb ik alleen maar vloeibaar spul en rijst naar binnen gewerkt. Langzaamaan ging ik ook weer andere dingen eten en na een dag of vijf ging alles weer als vanouds.
Na anderhalve week heb ik mijn lange staafje laten verwisselen voor een kortere en was ik er helemaal klaar mee!
Nog een aantal tips:
* eet goed voordat je de piercing laat zetten
* eet ook iets vlak nadat je de piercing hebt laten zetten. Na een paar uur begint het te zwellen en gaat het allemaal een stuk moeilijker!
* pas de eerste week op met zout en peper en andere dingen die lekker in het wondje kunnen prikken
* gebruik de eerste twee weken geen melkproducten! Dit is volgens mij iets dat er in Nederland nooit bij gezegd wordt, maar het schijnt dat dit een van de grootste infectieveroorzakers is. Ik weet het natuurlijk niet zeker omdat ik geen arts ben, maar ik heb me er netjes aan gehouden en nooit ergens last van gehad.
* wacht niet te lang met het verwisselen van je staafje, omdat het lange staafje erg lastig is met eten. Zodra de zwelling weg is en je normaal kunt eten kun je hem het beste zo snel mogelijk verwisselen.
* als je tong na een paar dagen veel pijn begint te doen en spoelen niet helpt, neem dan een glas sterke drank. Spoel hier even mee en slik het dan door. Doe dit NIET als je piercing nog bloedt en hou het bij een of twee glaasjes!