Toen ik 15 was dacht ik van mezelf dat ik zeer volwassen was. Om te bewijzen dat ik echt wel zelfstandig kon denken, besloot ik een tongpiercing te laten zetten. Achteraf gezien was dit niet zo een zelfstandig beslissing als ik dacht. Mijn toenmalige beste vriendin was op het idee gekomen om samen een tongpiercing te laten zetten en ik vind dat toen een geweldig idee. Eigenlijk had ik er niet echt over nagedacht maar leek het me een leuk idee. Ik ben er zeker van dat moest niemand me toen voorgesteld hebben om een tongpiercing te laten zetten dat ik er nooit zelf op gekomen was. Ik zou niet zeggen dat ik onder druk gezet was, maar het had toch iets te maken er bij te willen horen.
At A Glance Author Ann Contact Ann@bme.anon When Five years ago Artist A nice lady who's name I forgot Studio Can't remember the name Location Brussels, Belgium Ik wist op voorhand dat mijn ouders het niet goed zouden vinden dat ik een tongpiercing zou laten zetten. Vooral mijn moeder niet. Ze leeft met het idee dat je je lichaam niet vrijwillig mag beschadigen, tatoeages en piercings zijn voor haar een schending van je lichaam. Maar ik geloofde echt dat als ze mijn tong piercing zou zien, dat ze die best wel mooi zou vinden. Mijn vriendin haar ouders waren ook tegen een tongpiercing, maar zij had op voorhand besloten om niets tegen haar ouders hiervan te zeggen.
Zonder enige research trokken we op een zaterdag het stad in, Brussel, om zoek naar een piercingshop. De eerste die we tegenkwamen zag er nogal grauw uit, donker en vies. We hadden nog een beetje verstand in ons hoofd en besloten verder te zoeken. Toen kwamen we bij een mooie piercingstudio die volledig in het wit was ingericht. Met een grote lach op ons gezicht vertelde we de dame dat we een tongpiercing wilden. Maar toen bleek dat je niet met een bankkaart kon betalen en dat je cash moest betalen. Dus wij terug naar buiten om zoek naar een bankautomaat. Eindelijk waren we klaar om onze tong te laten piercen.
De dame vroeg geen enkele gegevens van ons, ze vroeg zelf onze leeftijd niet. Ik ben nu niet zeker of die wet dat je in België enkel 16 jarige zonder begeleiding al mag piercen toen al van toepassing was. In ieder geval, toen vonden we dat fantastisch. We mochten direct gepierced worden. Ik geen eerst binnen omdat ik schrik had ik achteraf misschien niet meer zou durven.
Ik ging het lokaal binnen en mocht me zetten om de tafel en mijn tong uitsteken. Maar ik stak blijkbaar mijn tong niet ver genoeg uit. Waarschijnlijk de zenuwen. Toen ik eindelijk mijn tong vergenoeg uitstak zetten ze de klem erop. Dit deed echt geen pijn. En nog geen minuut later was mijn tong al gepierced. Het deed echt geen pijn! Ik heb gewoon een prikje gevoeld. Er stak een lang staafje in mijn tong omdat mijn toch nog zou kunnen zwellen. Daarna was het aan mijn vriendin die dezelfde procedure onderging.
Daarna kregen we nog wat uitleg een flesjes met ontsmettingsmiddel dat je in een fles water moest gieten om elke keer je mond te kunnen spoelen als je iets gegeten had bijvoorbeeld. Met een grote smile gingen we naar buiten en om de vijf seconden staken we onze tong uit naar de voorbijgangers.
Maar voor mij eindigde de pret snel. Toen ik mijn moeder mijn tongpiercing toonde vond ze het afschuwelijk. Ze begon te panikeren en allemaal verschrikkele scenario's voor te stellen over hoe ik mijn tong zou scheuren of dat het zou ontsteken, etc. Om een lang en vervelend verhaal kort te houden, de piercing moest uit mijn tong of ik mocht vertrekken. Ik heb geweend en gesmeekt maar het bate niet.
Achteraf gezien, nu toch al 5 jaar later, versta ik mijn moeder wel. En ik vind het ook niet erg dat ik geen tongpiercing meer heb. In het begin zei ik altijd dat de dag dat ik 18 zou worden weer een tong piercing zou laten zetten. Maar uiteindelijk besefte ik dat ik het nooit echt gewild heb. Mijn beste vriendin van toen zie ik niet meer.
Dit heeft niet echt met mijn ervaring te maken ma misschien toch goed om te weten. Een andere vriendin van mij heeft ook een tongpiercing van begin 2004. Zij heeft nu een kuil in haar tong, echt niet aantrekkelijk. Maar het is haar eigen fout, ze weigerde haar lange staafje door een kortere te vervangen omdat ze er dan minder mee kon spelen. Door het heen een weer bewegen van het lange staafje heeft ze nu een kuil. Dus vergeet niet je staafje te vervangen als je tong genezen is en gestopt met opzwellen.
Het spijt me dat ik niet echt veel uitleg heb kunnen geven omdat ik niet lang mijn tong echt heb kunnen verzorgen. Ik heb wel de ervaring van de piercing zelf gehad maar niet van het volledige genezingsproces. Ik hoop dat mijn verhaal jonger personen die een piercing willen laten zetten misschien helpt om na te denken waarom je echt een piercing wilt. Als je jong bent denk je hierover niet altijd na. Misschien heeft je vriendje het onderwerp aangekaart of een vriending, misschien wil je een omdat het gedurfd is. Maar uiteindelijk moet je het voor jezelf doen. Niet omdat je dan stoerder of populairder zal zijn.