Mijn tragus piercing
At A Glance
Author Dionne
When A month ago
Artist Jimmy
Studio Lifestyle
Location Maastricht

Nadat ik mijn navelpiercing gezet had en deze genezen was vond ik het toch wel tijd voor een nieuwe worden.

Ik wilde toen eerst een tongpiercing heb daar een half jaar voor gezeurd maar toen de hoop opgegeven dit mocht ik echt niet.

Toen heb ik er een tijdje niet meer aan gedacht en dus de hoop voor een nieuwe piercing echt opgegeven.

De week voor mijn 15e verjaardag begon ik toch weer te denken aan een piercing en ging op internet toen voor eentje zoeken.

Ik mocht van mijn ouders geen piercing in het gezicht dus toen kwam ik uit bij piercings in mijn oren.

Ik zag de tragus piercing en wist meteen deze moet ik hebben.

Eerst gevraagd aan mijn vader want hij was degene die meteen toestemming gaf bij mijn navelpiercing maar nu zei hij luid en duidelijk nee.

Ik me dan maar weer in tijdje stil gehouden maar heel december heb ik bij elkaar gezeurd en mijn ouders helemaal gek gedraaid dat ze opeens op een zondag zeiden : Doe maar wat je niet laten kan.

Dus een maand geleden was het dan zover na 2 maanden zeuren mocht ik het dan eindelijk, ik mocht mijn piercing gaan zetten.

Maandag naar heel veel zenuwen op school meteen doorgereden naar de piercingwinkel samen met mijn moeder die volgens mij in het begin nog zenuwwachtiger als mij was.

Daar aangekomen moest ik eerst nog even wachten want de piercer was op dat moment met iemand anders bezig.

Eindelijk naar nog 10 minuten vol zenuwen mocht ik dan mee de kamer in.

Ik heb eerst nog een paar vragen gesteld over de verzorging en de piercer nam de tijd om deze te beantwoorden.

De piercer merkte dat ik toch wel erg zenuwwachtig was en zei meisje je moet maar denken over een kwartiertje sta je weer buiten en heb je eindelijk je piercing.

Dit stelde me wel al een beetje gerust maar nog niet genoeg.

En toen hij zij dat dit de pijnlijkste piercing was waren de zenuwen weer terug maar toch moest en zou ik die piercing hebben.

En toen ging het beginnen, hij pakte eerst alle spullen die hij nodig had voor het piercen.

Hij begon met de klem erop zetten en nee zoveel pijn deed dat niet. Daarna moest ik heel diep inademen en toen ik uitademde deed hij de naald erdoor heen steken dit deed natuurlijk behoorlijk veel pijn omdat het door het kraakbeen moet.

Nu zat er een buisje in mn oor en die man zo ik snap dat het pijn doet maar ik zal je toch nog een keer pijn moeten gaan doen.

Hij moest namelijk nu nog het sierraad erdoor gaan halen aangezien dit niet zo makkelijk gaat duurde het eventjes en mijn oor begon nu toch behoorlijk warm aan te voelen

Als laatste moest hij het bolletje erop draaien en aangezien dit echt in je oor moet gebeuren is dit niet het prettigste gevoel.

Mijn moeder heeft de hele tijd omgedraaid gestaan ze durfde niet te kijken.

De man zei dat mijn piercing wel bloedde en vroeg aan me of ik toevallig pijnstillers had gebruikt en ja dat had ik, dus het was normaal dat het bloedde.

Ik raad dan ook iedereen aan om geen pijnstillers te gebruiken de dag voordat je je piercing gaat laten zetten.

Eenmaal buiten deed de koude wind wel goed aan mijn warme oor.

Het verzorgen was de eerste keer wel lastig in het begin gaat het draaien namelijk heel erg stroef.

En ik was behoorlijk bang met draaien in het begin aangezien de eerst keer dat ik met de piercing ging draaien het weer ging bloedden.

De achterkant van het wondje vond ik lastig om te verzorgen in het begin dus ben ik aan een aantal vrienden gaan vragen hoe zei dit hebben verzorgd.

Natuurlijk was ik ook heel bang dat er iets mis zou gaan en dat het zou gaan ontsteken en dus iedere dag moest wel iemand me gerust stellen dat het goed uitzag.

Er wordt gezegd dat de piercing in het begin opzwelt dat heb ik totaal niet gehad maar dat is natuurlijk bij iedereen anders.

Ik heb nu een maand lang 2x per dag met unicura de piercing schoon gemaakt en naar 1 week moest ik ook 2x per week een druppeltje sterilon op de piercing doen.

Dit helpt heel goed bij mij teminste.

Je mag de piercing na 3 maanden verwisselen voor een korter staafje ik kan nu al bijna niet meer wachten omdat ik graag een piercing wil met een wit steentje en niet meer gewoon een grijs bolletje.

Ik raad het iedereen aan om het toch te doen als je nog twijfelt over de pijn.

Het doet eventjes pijn maar het resultaat is het waard.

En zoveel moeite kost het niet om de piercing te verzorgen.


Disclaimer: The experience above was submitted by a BME reader and has not
been edited. We can not guarantee that the experience is accurate, truthful,
or contains valid or even safe advice. We strongly urge you to use BME and
other resources to educate yourself so you can make safe informed decisions.


Return to Ear / Tragus