At A Glance
Author	Morrigan
Contact	Morrigan@bme.anon
When	A month ago
Artist	-
Studio	-
Location	-

Ik kreeg mijn eerste piercings toen ik ongeveer 11 jaar oud was. Ik heb toen gewoon oorbellen laten schieten met een pistool bij de juwelier.

Ik de loop der jaren zijn er steeds meer bijgekomen, op dit moment hen ik 4 gaatjes in mijn oren (beide kanten 4), allemaal met een pistool geschoten.

4 jaar geleden heb ik ook een kraakbeen piercing laten schieten. Maar die is nooit echt goed geheeld. Zelfs na 4 jaar kon ik er niet goed op slapen, omdat hij na een nacht erop slapen ging ontsteken.

Dit was ik na een bepaalde tijd echt zat, maar ik kon mijn geliefde piercing niet missen. Daarom haalde ik hem er maar niet uit.

Ongeveer een jaar geleden zag ik een meisje lopen met een waanzinnig grote staaf in haar oor, die op 2 punten door het kraakbeen heen ging. Ik was op slag verkocht, maar had er nooit aan gedacht dat ik zelf ook zo'n piercing zou kunnen hebben.

Tijd vervloog, samen met mijn idee. Totdat mijn zus een half jaar geleden haar tong piercing liet zetten, en we over piercings begonnen te praten. Ik vertelde haar over mijn idee om mijn tragus te laten piercen, en dat ik 'een meisje met een staaf door haar oor had gezien' en dat er mooi uit vond zien.

Na het idee over mijn tragus, begon ik bij mijn moeder te zeuren voor deze piercing, die vond het niet goed, omdat ze had gehoord dat je gehoor beschadigd kan worden van deze piercing. ( Bij zware ontsteking) dus dat idee was snel van de baan.

1 week voor mijn verjaardag ( 28 september) belde mijn zus me op, om me te vertellen, dat als ik de piercing die ik bij dat meisje had gezien (ik kende de naam nog steeds niet) nog steeds wilde, dat ze me die wel zou willen geven als verjaardag cadeau.

Ik was totaal overdonderd, maar heb toch ja gezegd. Ik had mijn moeder verteld dat ik mijn gewone kraakbeen piercing eruit zou halen, en zou vervangen door een andere helix piercing. Die was het daarmee eens en gaf me toestemming.

De dag dat ik mijn piercing kreeg (27 september) :

's morgens zou mijn zus me op komen halen, en me naar haar piercer toebrengen in spijkenisse. Daar aangekomen bleek dat de staafjes die hij had, niet lang genoeg waren. Ik was behoorlijk teleurgesteld, en wilde graag naar een andere piercer toegaan.

Na weer een autorit van 30 minuten, kwamen we daar aan. De piercingzaak zag er op het eerste gezicht niet echt steriel uit, maar het rook er wel naar ziekenhuis / tandarts. Dus ik dacht dat dat allemaal wel goed zat. Ik moet ook toegeven dat ik er niet echt goed op gelet heb daar, gewoonweg vanwege de zenuwen. Toen de piercer vroeg wat ik wilden, en ik vertelde dat ik een staaf van de ene kant van mijn bovenste kraakbeen, diagonaal naar de ander kant wilde, keek hij mij nogal vreemd aan. En hij vroeg me om het nog een keer uit te leggen. Daar kreeg ik niet echt een comfortabel gevoel van moet ik je eerlijk zeggen!

Hij nam me mee naar de ruimte waar mijn piercing gezet zou worden, zei dat ik op de stoel kon gaan liggen. Pakte een staaf(je) mat het op, en hield het tegen mijn linkeroor om te kunnen zien of het zou gaan passen, alles leek toen nog goed te gaan. Hij markeerde wat puntjes op mijn oor. en verdoofde toen mijn oor met een soort koud gas. Hij zette de klem op mijn oor, en begon met piercen. Het onderste gaatje ging goed, ik voelde alleen een hoop druk op mijn oor en verder niets. Bij het 2de gaatje ging het wat minder goed, de verdoving begon uit te werken, en de naald ging niet vloeiend door het kraakbeen heen. Hij kwam halverwege vast te zitten, en de piercer moest hard duwen om hem erdoorheen te krijgen. Dat deed verschrikkelijk veel pijn, zelfs de ergste pijn die ik ooit gevoeld heb in mijn leven.

Hij deed het staafje er doorheen, en ik viel bijna flauw...ik ben nog even op de tandarts-achtige stoel blijven liggen.

Toen ik me weer goed voelde ben ik opgestaan, ik en mijn zus liepen weer terug naar voren om te kunnen betalen. Ik was alvast naar buiten gelopen voor wat frisse lucht. De koude lucht voelde heel goed tegen mijn warme en pijnlijke oortje aan.

Toen ik thuis kwam schrok mijn moeder behoorlijk, omdat ze gerekend had op een ringetje door het bovenste kraakbeen, in plaats van een staaf van ongeveer 3 centimeter. Mijn vader vond mijn piercing erg 'gaaf 'en 'cool '.

Verzorging.

Mijn piercer had me geen echte verzorging verteld, hij had me alleen een flesje met blauwe vloeistof gegeven en gezegd, dat als er 'rotzooi' uit de piercing zou komen, ik er dat op moest spuiten.bij het laten schieten van mijn gaatjes is mij altijd verteld om 70% gedenatureerde alcohol te gebruiken. Dus dat heb ik deze keer ook gebruikt ( geen slimme zet!!!)

Na ongeveer 2 weken ging mijn piercing ontsteken. Eerst het onderste gaatje, en de week daarna het bovenste gaatje. In de 2 weken na de piercing was het staafje al letterlijk in mijn kraakbeen 'gekropen' en ik kon alleen nog een klein stukje van de balletjes zien. Dit irriteerde de gaatjes dat ze gingen ontsteken (niet zo heel erg vreemd natuurlijk). Ik ging terug naar de piercer van mijn zus om te vragen voor een langer staafje, maar die hadden ze nog steeds niet binnen, ze hebben me wel verteld dat ik het beste sterilon kon gebruiken voor een kraakbeen piercing.

Na 3 weken ging de ontsteking eindelijk een beetje over. De balletjes lagen niet meer helemaal in mijn oor, en er kwam geen pus meer uit.

6 weken na het zetten van mijn piercing zat het staafje nog steeds een beetje in het kraakbeen, en daar werd ik gek van. Ik heb mijn zus opnieuw opgebeld, en gevraagd of ze met me naar de Bodyflair wilde gaan in Rotterdam voor een langer staafje.

De piercer daar keek even naar mijn oor, en vertelde me dat het er absoluut niet goed uit zag! Daar schrok ik wel van. Hij vertelde me dat het balletje van voornamelijk het bovenste gaatje in mijn oor aan het groeien was, en dat ik waarschijnlijk voor de rest van mijn leven daar een litteken zou hebben! En dat als het te korte staafjes er langer in had gezeten, ik kans zou hebben op bloedvergiftiging!. Hij pakte een groter staafje ( ongeveer 4 centimeter van balletje naar balletje) en hij heeft het voor me ingezet. Bij elkaar koste dit 25 euro ( 20 euro voor het staafje, en 5 euro voor het inzetten).

Daarna zijn in en mijn zus terug gegaan naar de piercer die de piercing gezet heeft, en we hebben daar ons verhaal gehouden, dat inhield dat hij zijn werk niet goed gedaan heeft ect.

Hij keek naar mijn oor, naar het staafje dat hij erin gezet had, en zei dat hij het er verder niet meer over wilde hebben, en gaf mijn zus het geld terug dat ze kwijt was geweest aan mijn piercing ( 57 euro). Zover ik het kan oordelen heeft hij dus ook geweten dat hij zijn werk niet goed gedaan heeft, anders had hij mijn geld niet zo snel terug gegeven.

Ik wil dus wel zeggen tegen iedereen die een industrial laat zetten ( ik kwam de naam later tegen, hier op BME. )dat je echt goed moet zoeken naar een goede piercer, die er verstand van heeft van wat hij doet. En als je het gevoel hebt dat er iets niet klopt, ga dan meteen naar je piercer terug om advies te vragen, en als je denkt dat dat advies niet goed, of volledig is. Wees dan niet bang om naar een andere piercer te gaan, je bent niet getrouwd met die gast en jou oor gaat toch echt voor!. Ik ben net op tijd geweest met het verwisselen naar en groter staafje, het litteken is bijna weggetrokken (gelukkig) en de ontsteking is ook bijna weggetrokken. Me oor is alleen nog een beetje dik en rood. Maar ik weet zeker dat dat na verloop van tijd ook weg zal trekken.

Het is wel aan te raden om je oor in zee-zout te weken. Bij mij heeft het het litteken grotendeels laten wegtrekken, en het voelt gewoon goed aan.

Als je vragen heb e-mail me dan!

Veel succes met jullie piercings!

Ik ga ook verder met het afwerken van mijn piercing lijstje!

-xxx- Morrigan